on tam the chapman
    as tam the chapman on a day,
    wi'death forgather'd by the way,
    weel pleas'd, he greets a wight so famous,
    and death was nae less pleas'd wi' thomas,
    wha cheerfully lays down his pack,
    and there blaws up a hearty crack:
    his social, friendly, honest heart
    sae tickled death, they could na part;
    sae, after viewing knives and garters,
    death taks him hame to gie him quarters.